Copy
De hemel zij geprezen deze Vrijdag de Dertiende want het is de dag dat The New Now van Danny Vera het licht ziet, alsmede nieuw werk van Matteo Myderwyk en Kwartet Niek Hilkmann.
 
Dat en de aankondiging van het eerste - nu al spraakmakende - boek op het label van Tim Knol stemt de afzender van dit schrijven blij in de hoop en het vertrouwen dat de ontvanger deze ook weet te waarderen.
 
Ennuh, deze week mocht Excelsior dus een prijs ontvangen, zie hieronder. We bedanken de jury voor de eer en tal van u voor de felicitaties.

Vandaag kwam The New Now uit. Het nieuwe album van Danny Vera. Op vrijdag de dertiende, dertien songs op zijn dertiende release.
 
Laten we speciaal voor de Nieuwsbrief tezamen met Danny door het album gaan:
 
Op The New Now geeft Danny Vera openhartig aan waar hij staat in het leven. En dat alles met die uit duizenden herkenbare stem die met het klimmen der jaren aan doorleefde zeggingskracht heeft gewonnen. Licht en duisternis wisselen elkaar af op het nieuwe album. De schaduwwerking van het leven schetst hij met vaste hand. Danny Vera is een liedsmid van het zuiverste water. Ruim baan gevend aan de donkere kanten van zijn eigen bestaan én de blijde verwachting van een nieuw leven. ,,Die duistere kant maakt ook deel uit van mijn persoonlijkheid. Naast die onbezonnen, vrolijke kerel heb ik ook een bedachtzame, meer melancholische persoonlijkheid. In de muziek vloeien die twee sentimenten samen. Soms mijmerend over het verleden en dan weer vrolijk plannen makend voor de toekomst.”

Die twee kanten van de emotionele medaille vertalen zich muzikaal in een album dat zowel qua sequentie afwisselend uptempo en ballads bevat als ook terugblikt en vooruitkijkt. ,,Twee liedjes grijpen terug naar vroeger: The Midnight Thang en Spark a Fire gaan over de tijd dat het niet zo goed met me ging. Ik dronk veel. En net in die tijd kwam ik mijn vrouw tegen. Misère en mijn grootste levensgeluk troffen elkaar op hetzelfde moment. Dezelfde nacht dat ik mijn vrouw voor het eerst zoende voor het huis van haar vriendin waar zij sliep, werd ik door de politie na te diep in het glas gekeken te hebben, ter ontnuchtering mee naar de cel genomen. Waarschijnlijk heeft deze ervaring me dit inzicht geschonken.”

Weak & Weary – een van de prijsnummers op het album – kon zo weggeslopen zijn van Johnny Cash’ American Recordings. Maar waar Cash zijn heil zou zoeken in God en de bijbel, daar richt Vera zich als een gelovige zonder God tot zijn geliefde. ,,Graag wilde ik een gospel schrijven, maar ik geloof niet in God. Wel geloof ik in de liefde. Het is dus geen liedje voor de Lieve Heer, maar voor mijn lieve vrouw.”

Op Tuesday klinkt zijn muzikale knipoog naar die klassieke jaren zeventig Las Vegas acts met een groot orkest als Elvis (‘I just can’t help believing’), Neil Diamond en Glen Campbell. In de tekst beschrijft hij de terugslag die veel muzikanten hebben als ze op het podium alles hebben gegeven en ze daarna – veelal op dinsdag – leeg, lusteloos en depressief kunnen zijn. ,,Muzikanten zijn rare wezens. We zijn net als een spons die alles in zich opneemt. Die overgevoeligheid kan je soms afmatten; tenminste mij wel.”

The Weight heeft zich, net als het aanstekelijke Hold On to Let Go, alvast losgezongen van het album en werd door Radio 2 reeds uitverkoren tot TopSong. In dat uptempo lied bezingt hij de soms ondraaglijk zwaarte die het verlies en verdriet op onverwachte momenten opeisen. ,,Mijn beide ouders zijn overleden. Dat verlies draag je altijd bij je. Maar er zijn momenten dat je denkt eroverheen te zijn, dat je het wel hebt verwerkt. Maar zo is het niet. Het komt soms ineens terug en drukt dan op me. Rouw verwerk je niet, die onderga je.”

Gevraagd naar zijn persoonlijke prijsnummers op het nieuwe album noemt hij Another Goodye, Red Moon, Tuesday en The Weight. ,,In feite zijn me alle liedjes even lief. Ik werk altijd aan het album als geheel en mik niet op singles. In feite is het ongekende succes van Roller Coaster voor mij een geschenk uit de hemel. Dat liedje is uit het niets opgemerkt en een enorme hit geworden. Dat is de laatste tien jaar niet meer voorgekomen. Ik ben blij dat sommige muziek nog op zo’n natuurlijke manier – dus zonder marketingcampagne – ontdekt wordt. Dat stemt me hoopvol voor The New Now. Want dit vind ik een prachtplaat. Er is zorg ingestoken. De hoesfoto heeft mijn vrouw gemaakt. Die past qua sfeer heel goed bij de liedjes op de plaat.”

Danny Vera is een hemelbestormende liedsmid die in de muziek en teksten beelden weet op te roepen die tot de verbeelding spreken. Zijn eerlijkheid is zijn meest doeltreffende wapen in het meenemen van zijn luisteraars. Vaak zet hij deze op het verkeerde been door een melancholische tekst wat upbeat te geven of juist andersom. Hij roept de grote zangers uit het Amerika van de jaren vijftig en zestig in herinnering. ,,Die muziek vormt mijn muzikale bakermat. Dat is nu eenmaal mijn referentiekader. Ik neem die klankkleur mee naar deze tijd en vermeng dit met de verhalen uit mijn leven.

Steeds meer plezier ervaar ik in het liedschrijven. Op het podium staan vind ik ook fijn, maar dat geeft me uiteindelijk minder voldoening dan een goed geschreven liedje. Op zo’n podium sta ik twee uur raar te doen, terwijl zo’n liedje blijft. De euforie van een goed liedje is groter, wat niet wegneemt dat ik ook graag speel. Maar het schrijven maakt me het gelukkigst.”

Met The New Now, heeft hij zijn imposante discografie verrijkt met een nieuw meesterwerk. Als de beschrijving on-Hollands niet zo lullig zou klinken, dan zou je The New Now precies zo mogen typeren. Grenzeloos goed met diepgang die het hart beroert en soms aanzet tot zorgeloos dansen. Muziek als een zinderend avontuur dat opwelt uit de ziel. Het zijn vreemde tijden. Maar gelukkig is er deze mooie, troostrijke muziek.

Matteo Myderwyk bracht vandaag het stuk Still Mostly True uit. Het is de derde single van zijn nieuwe album Consolations. Die plaat verschijnt op 27 november. Het pianofenomeen - voor wie bladmuziek slechts een belemmering is en het liefst speelt waar zijn vingers hem leiden heeft met Consolations een troostrijke plaat gemaakt. “Het is ‘n een-op een-ervaring en bedoeld als troost. Ik heb het gemaakt om anderen bij te staan. Zo voel ik het. Het is niet voor mezelf. Het is vooral om troost te bieden.” Aldus Matteo Myderwyk.

Gezelligheid is het derde nummer dat Kwartet Niek Hilkmann uitlicht van het op 22 januari 2021 te verschijnen debuutalbum Een Teken aan de Wand. Hierop wordt onder andere het sociale ongemak dat bij amusante situaties om de hoek komt kijken bezongen.

Het artwork bestaat uit meerdere aanzichten van de Fontein vroedmeesterpad en vissen, ontworpen door J. Augustin ter gelegenheid van de eerste fase van de reconstructie van de kern van Gulpen. Het water komt uit de Gulperberg en stroomt via een cascade naar de Gulp. Uiteindelijk vormt het de basis van het Gulpener bier, wat in de ogen van velen een bron van ‘gezelligheid’ is. 


Neil Postman opperde in zijn cultuurkritische ’We amuseren ons kapot’ dat amusement gelezen moet worden als een uitvlucht, een pseudo-context, voor de onbeduidendheid van onze niet samenhangende en verbaal ontoereikende globale cultuur. Hij legt de schuld hiervan bij de media, die de mens voortdurend onder onzinnige kennis bedelft, kennis die weinig meer met onze levens van doen heeft. 

Een verband met de huidige tijd is snel gelegd. Door de recente ontwikkelingen rond de pandemie is de release van Een Teken aan de Wand verplaatst naar 22 januari 2021. Gelukkig verzuurt wat in het vat zit niet zo snel. Als pleister op de wonde wordt er op 26 november bij WORM een livestream georganiseerd waarbij de muziek van het album alvast te horen is. Meer hierover valt te lezen via: https://worm.org/production/livestream-leuk-dat-je-er-niet-bij-was/ In de tussentijd houden we u op de hoogte van alles wat er rond het kwartet (op gepaste afstand) gebeurt via o.a. vrienden van Kwartet Niek Hilkmann.

Michelle David & The Gospel Sessions, die ons met hun Sunday Service-concertserie moreel op de been hielden tijdens de lockdown, komen nu met een kerstalbum. It’s A Soulful Christmas biedt behalve troost vooral veel gezelligheid voor de kerst. Dat gebeurt met soul, gospel en pop in diverse tinten. Daarbij wordt er een brug geslagen tussen het christelijke kerstfeest met de geboorte van Jezus en de Amerikaanse interpretatie daarvan met de kerstman en pakjes onder de boom. 

Zangeres Michelle David heeft al gezegd dat ze hoopt dat het een toekomstige ‘Christmas classic’ gaat worden. Ze heeft zelfs al de woorden ‘a soul treasure’ in de mond genomen. En bepaald niet ten onrechte. Er zit werkelijk alles in deze plaat wat het bij voorbaat al tot een klassiek kerstalbum maakt, eentje die je in de kast graag zet naast het ultieme kerstalbum van Phil Spector uit de jaren zestig.

Alles werkt mee aan een kerstbeleving voor de ware liefhebber die zich helemaal laat meeslepen door de sfeer. Of zoals Michelle het zegt: “Het is een plaat die met veel soul door de kersttijd en verder voert.”

Dit is goed terug te horen in de vandaag verschenen titel-track It’s A Soulful Christmas die een referentie bevat naar Be Thankful For What You Got van William DeVaughan, wat de lading wel zo'n beetje dekt. Het gelijknamige album komt uit op 4 december.

I Believe In My Mess - Do Unto Others

Vandaag verschijnt ook het debuut album van I Believe In My Mess. Klaas Knooihuizen tipt hem in de Trouw bij de beste popalbums van deze week: "Bij de Amsterdamse undergroundband Scram C Baby lieten Geert de Groot en Frank van Praag zich al nauwelijks beperken door de ongeschreven regels van de popmuziek, maar bij dit nieuwe zijproject gaan werkelijk alle remmen los. Muziek als een op hol geslagen kudde bizons of een voorbijrazende trein, die in een alternatieve technoclub net zo thuis is als in een zweterige rockkelder.” Edwin Hofman, schrijver van het prachtboek Avonturiers van de Nederpop, zegt in Written In Music: "Het is een waar luisteravontuur, iets wat geldt voor het hele album. Do Unto Others is een kleurrijke mix van hard, zacht, harmonie en chaos, vrolijkheid en crisis. Zwaar op de hand wordt het echter nergens, de band klinkt altijd vermakelijk op zijn eigen dwarse manier (★★★★ )”.

Helaas geen presentatie in deze Corona tijd, maar wel een film om het goed te maken. Alle tracks hebben namelijk een eigen clip gekregen. Ga naar de playlist op YouTube. Het zal je goed doen!

De vinylversie van de plaat verschijnt op 4 december.

Freek van Duin debuteert met zijn kinderboek Ziep Rolstoel Toverpaard. Freek is een man van dertig jaar en leidt aan de chronische ziekte van Duchenne. Het is altijd al Freeks droom geweest om een kinderboek te maken waarin een kind in een rolstoel niet als slachtoffer wordt gepresenteerd, maar als een fantasierijk en actief persoon met eigen dromen. Om deze droom te verwezenlijken nam Freek contact op met zijn vriend Eddy Terstall, die filmmaker is. Samen bouwden ze aan een netwerk om Ziep Rolstoel Toverpaard te realiseren.

"Freek van Duin is de sterkste man die ik ken. Dit boek is een bewijs dat een fysieke beperking geen belemmering hoeft te zijn voor een rijke fantasie." - Eddy Terstall

Freek vroeg tekenaar Kees Koorevaar om samen in overleg de illustraties te maken. Tim Knol en zijn platenmaatschappij I Love My Label boden aan het boek uit te brengen in combinatie met een heuse soundtrack.

Bij het boek zit ook een CD met de soundtrack van het boek. Tim Knol schreef een lied gebaseerd op het boek. Beluister hier het nummer 'Ziep Rolstoel Toverpaard.'

'Ziep Rolstoel Toverpaard' verschijnt op 27 november en kan vooruit worden besteld via de Excelsior Recordings webshop

STOMP Independent of the Year Award 2020 voor Excelsior Recordings

Amsterdam, 12 november 2020 – Stichting Onafhankelijke Muziekproducenten (STOMP) heeft de Independent of the Year Award 2020 uitgereikt aan Excelsior Recordings, voor het mogelijk maken van stabiel succes voor verscheidene artiesten in het alternatieve genre gedurende de afgelopen 25 jaar.

Juryrapport STOMP Independent of the Year Award 2020

Juryoordeel: “Ferry Roseboom is bij zijn label al 25 jaar actief als ambachtelijke platenbaas. Dit op geheel eigen wijze, zonder zich te laten leiden door vluchtige trends of kort financieel gewin. Deze bijzonder integere langetermijnvisie maakt Excelsior Recordings de winnaar van de STOMP Independent of the Year Award 2020.

De muziek en artiest staan bij Excelsior voorop en dat heeft de afgelopen jaren zijn vruchten afgeworpen. Artiesten als Spinvis, The Kik, Johan en Danny Vera zijn uitgegroeid tot artiesten met een eigen oeuvre, een trouwe fanbase en carrières die ook een groot publiek hebben weten te bereiken. Zo stond The Kik twee keer in een uitverkocht Ahoy, bereikte Spinvis de 1e plaats in de Album Top 100 en heeft Danny Vera na jaren hard werken zijn gelijk gehaald met Roller Coaster; een van de grootste hits van vorig jaar.”

Ferry Roseboom, algemeen directeur en mede-eigenaar Excelsior Recordings: “Ik vind het oprecht een eer, dit zijn de dingen die ons leven leuk maken. De Independent of the Year Award wordt uitgereikt door mensen uit de industrie; dat zij onderkennen dat wij iets goed doen, vind ik heel fijn. Zelf heb ik altijd het idee en gevoel dat het beter kan en anders moet en dan is het bijzonder om te merken dat de dingen die wij doen worden gezien en gewaardeerd – hoewel je natuurlijk niet op je lauweren moet rusten! Juist in deze tijd zoeken mensen wellicht hun toevlucht in artiesten die echt zijn en die menen wat ze zingen. Artiesten die geen kunstje zijn, maar kunst maken.”

Het gehele artikel dat verscheen in Entertainment Business is hier terug te lezen. 

Facebook
Twitter
Website






This email was sent to <<Email Address>>
why did I get this?    unsubscribe from this list    update subscription preferences
Excelsior Recordings · Buiksloterweg 5a · Amsterdam, 1031 CC · Netherlands