Copy
Bericht van Buurtgezinnen.nl
Nieuwsbrief: september 2016

En de hoofdrol is voor…

Dit is een speciale editie van onze nieuwsbrief. Dit keer geen nieuws over onze organisatie, maar over onze gezinnen; de vraag- en de steungezinnen. U leest hun verhalen en ervaringen met Buurtgezinnen.nl. Vijf verhalen uit de praktijk, waarbij we met oog op de privacy de namen van de kinderen hebben veranderd. En de kinderen op de foto's zijn niet de kinderen uit de verhalen.

Het verhaal van Roos: Opeens is de wereld groter

Roos (2 jaar) woont samen met haar moeder en haar broer op een kleine bovenwoning zonder tuin. Haar broer is zwaar autistisch en drukt een zwaar stempel op het leven van het gezin. Het gezin komt heel weinig buiten de deur. Erop uit gaan is te ingewikkeld. Het gezin heeft weinig sociale contacten. Roos is heel veel thuis met haar moeder. Via het Centrum voor Jeugd en Gezin kwam de moeder van Roos in contact met Buurtgezinnen.nl.
Sinds kort speelt Roos een middag in de week bij een steungezin met twee dochters. Roos is daar de middelste. Ze geniet van haar nieuwe vriendinnetjes. Het spelen in de tuin is voor haar een feest en een ritje in de auto een attractie. Haar wereld is opeens veel groter geworden. Ze vindt alle nieuwigheden geweldig interessant. Als iedereen straks gewend is, mag ze twee keer in de week naar het steungezin. Dat geeft de moeder van Roos wat tijd voor zichzelf. Hard nodig volgens de dokter, want door alle stress in haar leven is ze oververmoeid geraakt en houdt ze het allemaal net vol.

Het verhaal van Zakihra: Alles begint met taal

We worden gebeld door de interne begeleider van een basisschool. In groep 2 zit Zakihra, een kleuter uit een Somalisch gezin. Ze blijft achter qua taalontwikkeling, terwijl de juf zeker weet dat het een slim meisje is. Of een steungezin, waar goed Nederlands gesproken geen goed idee is? Er volgt een gesprek met de moeder en de intern begeleider op school. De moeder, die gebrekkig Nederlands praat en niet gewend is om met Nederlandse gezinnen om te gaan, vindt het allemaal heel spannend. Maar ze wil er alles aan doen om haar dochter een goede opleiding mee te geven. Ze wil niet dat haar dochter, net als haar zoon, naar het speciaal onderwijs moet. We plaatsen een oproep via Facebook en krijgen maar liefst vier reacties van gezinnen die wel steun willen bieden. In overleg met de moeder kiezen we voor het gezin dat op loopafstand woont. Zakihra speelt er op een vaste middag in de week en leert er spelenderwijs beter Nederlands.

Het verhaal van Joris: Een weekend zonder zorgen

Om de week gaat de vierjarige Joris uit logeren. Meestal vraagt hij er al dagen van tevoren naar. Hij gaat naar een steungezin met drie kinderen. De jongste is net zo oud als hij. Ze kunnen het goed met elkaar vinden. Samen delen ze een slaapkamer en samen bouwen ze kastelen. Thuis heeft hij een jonger zusje wat veel aandacht vraagt en vaak huilt. Zijn moeder wordt daar af en toe helemaal gek van. Ze heeft al zoveel aan haar hoofd: schulden, ruzie met haar ouders, een verleden met veel geweld. Het doet haar heel goed: om de week een weekend zonder kinderen. Zowel Joris als zijn zusje gaan om de week logeren bij een steungezin.

Het verhaal van Jara: Merken dat je er niet alleen voor staat

Na een aantal moeilijke jaren en een periode van begeleiding door het Jeugdteam, zijn Jara en haar moeder klaar voor een volgende stap in hun leven. Jara (8 jaar) is een temperamentvolle spring in het veld met een kleine ontwikkelingsachterstand. Ze zit op het speciaal onderwijs. Haar moeder heeft veel meegemaakt en kampt met fysieke en mentale problemen, waardoor ze soms wat overbelast raakt en wat tijd voor zichzelf goed kan gebruiken. Nu Jeugdzorg niet meer nodig is, is Buurtgezinnen.nl een welkome aanvulling zodat zowel de moeder als haar dochter niet het gevoel hebben vanaf nu alles alleen te moeten doen. De zoektocht naar een passend steungezin is ingezet en de eerste aanmeldingen zijn inmiddels binnen. Het Jeugdteam vindt het gemakkelijker om hun begeleiding af te sluiten, nu ze weten dat moeder en dochter er niet alleen voor staan.

Het verhaal van Mariska: Een portie liefde kost niets

Mariska woont samen met haar man en dochter van zeven in IJsselstein. In maart hebben zij zich aangemeld als steungezin en in april zijn ze begonnen. Ze zijn steungezin voor een alleenstaande moeder met drie kinderen.
 
Waaruit bestaat jullie ondersteuning?
‘De jongste (meisje van 2 jaar) komt elke zaterdag de hele dag bij ons. Wij laten haar meeleven met ons gezin en de alledaagse dingen. Bij haar thuis hebben ze geen tuin, dus een dagje bij ons in de zandbak is al een hele belevenis voor haar. Een keer in de maand logeert ze een heel weekend bij ons.’
 
Hoe gaat het?
‘Het meisje geniet enorm bij ons. Dat vinden wij mooi om te zien. Mooi om te zien dat kinderen geen dure dingen nodig hebben. Gewoon een portie liefde, buitenlucht, muziek, taal, warmte ... kost niks!  Het lastige is dat wij moeders echt enorm verschillen van elkaar, waardoor ik op enige afstand wil blijven. Ik hoef geen vriendinnen te worden, maar verzorg wel haar kind. Dat is nog even zoeken tussen ons, maar dat komt vast goed.’ 
 
Mariska was bij de start van Buurtgezinnen in IJsselstein te zien op de lokale omroep.
Mariska de Bel: een portie liefde kost niets

Buurtgezinnen.nl wordt financieel mogelijk gemaakt door:

Twitter
Website
Email
Facebook
Copyright © 2016 Buurtgezinnen.nl, All rights reserved.

Ons e-mailadres is:
info@buurtgezinnen.nl

U ontvangt deze nieuwsbrief omdat u een relatie bent van Buurtgezinnen.nl, mocht u de nieuwsbrief niet meer willen ontvangen, klik dan op uitschrijven.

uitschrijven    update mijn gegevens

Email Marketing Powered by MailChimp