Copy
Bekijk dit bericht in uw browser.

Nieuwsbrief CharityCycling.nl

Nummer 04 - 2015


Fietsers:         Jan de Leede, Henri Hafkamp, Jan van der Giessen, Jaap-Willem Platschorre,
                          Marco Rietveld en Reinier Platschorre

Begeleiding:  Adriaan Pons en Edwin Baggerman
In deze nieuwsbrief
Voorwoord
Sponsors in het zonnetje
Verslag Ardennen tocht 11 juli

- Verslag Le Mont Ventoux
Financiën deelname CharityCycling.nl aan "Fiets voor een Huis"


Voorwoord

Beste Sponsors, familie en vrienden,

Op naar 22 augustus! Niet alleen vanwege de vakantie maar ook omdat er ook al heel veel is gebeurd in de achterliggende maanden, is het rustig qua voorbereidingen.

Uiteraard gaan de trainingen nog volop door, zelfs op vakantie! Zie daarvoor het verslag van Jaap-Willem die de Mont Ventoux beklom… Ook in deze nieuwsbrief het verslag van de gezamenlijke fietstocht in de Belgische Ardennen. Hieruit blijkt wel hoe intensief het trainen is, zeker met de nodige hoogtemeters. Alleen door het lezen zou je de pijn in je benen al gaan voelen…

In deze nieuwsbrief zetten we wederom een aantal van onze ‘zilveren sponsors’ in het zonnetje! Deze zilveren sponsors hebben eveneens een bijdrage geleverd aan ons team zodat wij in staat zijn om een mooie bijdrage te leveren voor de huizen in Bangladesh.

Wij kunnen een bijdrage leveren voor in ieder geval acht huizen in Bangladesh. En voor dat doel wordt getraind, georganiseerd en uiteindelijk gefietst op de Galibier op 22 augustus a.s.! 

Lees gerust nog eens de vorige nieuwsbrieven door om te zien wat er tot nu toe al is gedaan door en binnen het team maar ook wat er mogelijk wordt gemaakt door uw financiële bijdrage! Nieuwsbrief 1Nieuwsbrief 2Nieuwsbrief 3.

Hartelijke groet,
Adriaan Pons
Sponsor ons..!


Hoveniersbedrijf Bosschaart
Hoveniersbedrijf Bosschaart uit Hendrik-Ido-Ambacht heeft al meer dan 12 jaar ervaring op het gebied van tuinontwerp, tuinaanleg en onderhoud! Als hoveniersbedrijf ontwerpen en realiseren zij de mooiste tuinen, en dragen daarna en daarnaast ook graag zorg voor het tuinonderhoud. Hoveniersbedrijf Bosschaart werkt zowel voor particulieren als bedrijven. Persoonlijk contact en klanttevredenheid staan hoog in het vaandel!
 

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Edwin Bosschaart 
Tromplaan 88 
3342 TS HIAmbacht
06-24509834


IHC Merwede Foundation
Royal IHC heeft in 2012 de IHC Merwede Foundation opgericht om een bijdrage te leveren aan de sociale, ecologische en culturele activiteiten in opdracht van, en in samenwerking met haar werknemers over de hele wereld.

De algemene doelstelling van de IHC Merwede Foundation is daarom in de eerste plaats ondersteuning van charitatieve projecten in landen waar het bedrijf haar bedrijfsactiviteiten uitvoert en haar medewerkers direct betrokken zijn bij operaties.

De IHC Merwede Foundation organiseert en faciliteert alle initiatieven, activiteiten en budgetten voor charitatieve en sociale projecten van Royal IHC. Dit kan worden gevormd door de financiële steun van bestaande organisaties, of door bij te dragen aan initiatieven van werknemers.

Aangezien zowel het land, het doel en de prestatie de IHC Merwede Foundation aansprak hebben zij een sponsorbijdrage geleverd aan ons team. 

Royal IHC is wereldmarktleider in de bouw van gespecialiseerde schepen voor natte mijnbouw- en baggeractiviteiten en een belangrijke speler op het gebied van complexe offshore schepen. Royal IHC heeft vestigingen over de gehele wereld en is in de regio gevestigd in Alblasserdam, Dordrecht, Kinderdijk en Sliedrecht. 
Verslag Ardennen tocht
Zaterdag 11 juli 2015 - Een persoonlijk verslag
 
4:30 Lichten de rode cijfers van mijn wekker op als ik langzaam uit mijn slaap word gehaald. 
Vroeg voor de vrije zaterdag, maar ja vandaag staat een mooie fietstocht gepland in de Belgische Ardennen. Een zware tocht die Jaap-Willem tot in de laatste details perfect heeft voorbereid, waarbij we ook gelijk onze conditie en klimbenen kunnen testen in aanloop naar de beklimming van de Galibier. Een tocht vanuit Spa met ongeveer 150 km en 3500 hoogtemeters.
 
Het belooft een mooie dag te worden als ik om 5 uur in de auto naar H.I.Ambacht rijd.
Het schemert nog een beetje, maar volgens de weerkundige gaat vandaag de temperatuur richting de 30 graden. Vanuit H.I.Ambacht vertrekken we gezamenlijk met 2 auto’s richting de Ardennen. In Spa hebben we het station uitgekozen als vertrekpunt van onze fietstocht. Hier kunnen we de auto prima parkeren en ons klaarmaken voor het vertrek van de fietstocht.
Na een lekker bakje koffie van Henri vult iedereen zijn achterzakken met eten en drinken en wordt er zelfs nog een fietsje afgesteld en wat bandjes op druk gebracht. 
Zelf check ik mijn navigatie nog even of alles in orde is.  Deze tocht zouden Jaap-Willem en ik samen navigeren wat soms wel wat aandacht vergt in een onbekende omgeving.

Nu moet het er toch maar van komen. In een rustig tempo draaien we Spa uit en als snel worden we geconfronteerd met Le Rossier Nord, lengte 6km, hoogteverschil 302m, stijging 4,9%. Tijdens deze klim zoekt iedereen nog fris en uitgerust zijn eigen ritme en  tempo om omhoog te rijden. Bovenaan gekomen wachten we even tot de groep weer compleet is en al snel zetten we samen de afdaling in. Afdalen is niet mijn sterkste kant en al snel zie ik JanG (van der Giessen) voorbij komen. Een blik op mijn teller laat me weten dat ik toch al ruim boven de 60 km per uur afdaal. Aan de grijnzende blik van JanG kan ik zien dat hij vertrouwt en geniet van zijn nieuwe materiaal met schijfremmen. Ook Jaap-Willem komt voorbij, niet op, maar onder zijn zadel. Een houding die ik alleen de profs zie doen. Enigszins verkrampt kom ik als één van de laatste onderaan. Blijf toch wennen dat afdalen en respect voor de mannen die wel van die snelheid genieten.

We vervolgen onze weg over prachtig glad asfalt, iets wat je in België  minder vaak tegenkomt. Vaak moeten we maar genoegen nemen met slecht wegdek vol gaten en scheuren.
Na 36 km stoppen we op een prachtige plek om een kopje koffie te drinken bij het restaurant La Veille Forges. Dit restaurant is helaas nog gesloten, maar Jaap Willem weet met zijn charmes de eigenaaresse te vinden die zo vriendelijk is om ons toch van een kopje koffie te voorzien.
Op een soort brug als terras met onder ons een stromend beekje geniet iedereen van de mooie omgeving en de mooie tocht tot nu toe.           


Snel na de koffie vertrekken we verder over het glooiende landschap van de Ardennen.
Na 52 km komen we de volgende uitdaging tegen, Côte de Brume Sud, lengte 1.5km, hoogteverschil 140m, stijging 9.7%. Ik begin iets later aan deze klim door een korte sanitaire stop.
Op jacht om de andere mannen in te halen op deze klim, valt deze klim toch pittiger dan gedacht en al snel schakel ik over naar mijn lichtste verzet. Gelukkig merk ik dat ik niet de enige ben die hier moet afzien.

De klimmetjes en afdalingen volgen elkaar nu wat sneller op. Boven op de Côte de Saint-Jacques, lengte 4.7km, hoogteverschil 205m, stijging 4.3%, besluiten we weer even te wachten tot de groep compleet is. Het wachten op Reinier duurde hier wat langer, dus besluit ik om te keren en hem op te halen. Na 2 km afgedaald te zijn zie ik Reinier nog steeds niet, dus toch maar even telefonisch contact. Reinier heeft een bordje gemist van de route die we volgden. We rijden elkaar tegemoet en al snel kunnen we weer aansluiten bij de groep. We dalen af naar Grand Halleux, waar we bij een plaatselijke Boulangerie een broodje halen en onze bidonnen met water bijvullen. Reinier geeft een wat vermoeiende indruk en hij geeft aan dat hij Migraine aan voelt komen. 

Enigszins aangesterkt vervolgen we onze weg over de Côte de Wanne, lengte 3.5km, hoogteverschil 183m, stijging 5.2%. Door de kleine niveauverschillen van de groep valt het soms iets uit elkaar. Gelukkig wordt dit verschil niet te groot en rijden we deze dag toch als groep. Al snel komen we aan in het plaatsje Stavelot. Hier ligt een extra uitdaging, namelijk de Stockeu, lengte 2.3km, hoogteverschil 225m, stijging 9.2%. Erg vervelend en jammer voor Reinier, maar helaas moet hij hier afhaken i.v.m. zijn zware migraine aanval. Wij draaien met vijf mannen de Stockeu op waar het fietsen al snel harken en stoempen wordt als de percentages naar de 20% stijgen. Wat een zwaar klimmetje. De afdaling over het slechte Belgische wegdek valt bijna net zo zwaar als de klim. 
Als een serieuze test voor ons materiaal rammelen we dan ook wat later de berg weer af om weer terug te keren bij Reinier in Stavelot. In Stavelot besluiten we  wat te lunchen. Het centrum van Stavelot lijkt wel een episch centrum voor de wielerliefhebbers waar bosjes racefietsen her en der geparkeerd staan. Al snel vinden we dan ook de spaghetti op de menukaart. 

Nadat we onze buiken gevuld hebben met de juiste koolhydraten en weer genoeg energie hebben opgedaan, vervolgen we onze weg om na ongeveer 30 km weer terug te komen in Stavelot bij Reinier, die hier achter blijft. Nadat we Stavelot uitrijden komt al snel de volgende klim ons tegemoet. De Côte d’Amermont , lengte 3.4km, hoogteverschil 199m, stijging 5.9%. De klim begint gelijk steil met 12%, en ik hoor de mannen om me heen zuchten en steunen over hun volle buiken van de lunch. Na deze steile klim wordt het weer iets vlakker, zodat iedereen weer op adem kan komen. We rijden nu rond het circuit van Spa Francorchamps. Het geluid van de snelle sportauto’s komt onder de bomen vandaan die we rechts onder ons zien liggen. Tevergeefs proberen we een schimp van de auto’s op te vangen. Het geluid geeft mij een gevoel van snelheid en kracht en ongewild trap ik misschien wel een tandje harder als we de bordjes passeren met 8% stijgen en dalen. Rustig aan vervolgen we verder onze weg. We hebben er tenslotte al weer 110 km op zitten.

Ik realiseer me dat we de steilste klim van de dag nog steeds niet hebben gehad, namelijk de Route de Saint-Vith, lengte 0.9km, hoogteverschil 117m, stijging 12.8%. Voordat we er erg in hebben is hij daar ineens op 112 km. Als we er naar toe rijden, zie je de weg voor je behoorlijk stijgen.
“Rustig aan beginnen” vermaan ik mezelf, en langzaam draaien we deze steile klim op met meerdere stukken van boven de 20%.  Al snel zit ik op het lichtste verzet. Een kilometer kan niet lang zijn denk ik , maar al snel gaat deze klim in mijn bovenbenen branden. Voor mijn gevoel kruip ik omhoog en even schiet de gedachte langs om af te stappen. “Nee, dat nooit”, maar in een ritme kom ik ook niet. het wordt staan, zitten, staan… en langzaam ploeter ik voort. Dit lijkt niet eens meer op fietsen, maar langzaam kom ik boven. Als ik bovenaan weer een beetje op adem gekomen ben, komen de andere mannen ook boven. Wanneer we wat euforisch JanG staan aan te moedigen op het laatste stukje, is zijn enige antwoord een plons water uit zijn bidon. Iedereen zat blijkbaar stuk op dit klimmetje. Wat was dit een gemene kuitenbijter.

Vervolgens dalen we af richting Stavelot, waar Reinier nog niet echt is opgeknapt. Ook JanG zit er nu echt doorheen en besluit bij Reinier achter te blijven.  Jaap-Willem, Henri, Marco en ik besluiten het laatste stuk te rijden en de andere twee mannen daarna met auto op de halen. Onderweg komen we nog langs de watervallen van Coo. Hier maken we nog een kleine stop. Al snel na deze stop rijden we verder om ons op de laatste zware uitdaging te storten. De Le Rosier Est, lengte 4km, hoogteverschil 235m, stijging 6.1%. Wat vermoeid door het warme weer en de vele hoogtemeters die we al gemaakt hebben, begint iedereen op zijn eigen tempo aan de klim. Nog redelijk fris en in alle rust van dit prachtige landschap rijd ik in mijn eigen tempo omhoog, luisterend naar het geknerp van mijn ketting die inmiddels wat droog is geworden. Bovenaan gekomen storten we ons gezamenlijk naar beneden in een afdaling van 8 km richting de auto. Als we daar aankomen, geeft de teller aan dat we 156.7 kilometer en 3662 hoogtemeters hebben gemaakt. 
Terwijl we ons bij de auto omkleden, tekenen onze gebruinde armen en benen de lijnen van een zonnige en mooie dag fietsen. Snel laden we de boel in en gaan we de andere mannen ophalen in Stavelot. Daar aangekomen heeft JanG weer wat kleur op zijn gezicht en is hij al een beetje hersteld. Erg jammer dat Reinier deze dag geveld is door zijn migraine.
Als we op de terugweg in de auto zitten, en een bekende fastfood keten hebben aangedaan om de verbrande calorieën weer aan te vullen, realiseer ik me dat we een geweldig leuke groep fietsliefhebbers zijn, die als vrienden een gezamenlijk doel hebben: De Galibier op voor FietsVoorEenHuis om mensen in Bangladesh onderdak te bieden.
  
Sportieve groet,
Jan de Leede

[Klik hier voor meer foto's]
Verslag Le Mont Ventoux 24 juli 2015
Le Mont Ventoux - Een persoonlijk verslag
 
Alles wat er over is geschreven, is waar. Het is mooi. Het is gaaf. Het is afzien. Alles is al geschreven. Toch blijft het een fietsberg die dringt tot schrijven. O ja, dat schrijven ze er ook over….. 

De Reus van de Provence. Het is 7 uur ’s morgens; de zon komt op over de Kale Berg. Van 35km afstand te zien. Herkenbaar met het weerstation en de zendmast. Prachtig. Majestueus. Mythisch. Literair. De Berg van de Wind. Tot 250 km/h zeggen ze. Hoop dat het rustig blijft vandaag.


Het dorp Bedoin is fietsgek. Terrasjes open ’s morgens vroeg. Overal koffiedrinkende fietsers. Soms met zenuwachtige trekjes. Ik pak ook een bakkie en het ontzag voor de berg dwingt me nog even naar het toilet.

Gaan dan maar. 21 kilometer lang. 1600m stijgen. Gemiddeld 7,5%. Lang, steil, zinderende hitte of koude en wind. De Kale Berg krijg je zelden cadeau.

Het begint rustig. Paar procentjes. Als dit het is kom ik makkelijk in mijn ritme en peddel ik zo naar boven. Gaat goed komen. Ik word ingehaald. Hmm de kerel staat nu al op de pedalen. Dat gaat niet goedkomen. Ik laat me niet gek maken. Eigen tempo. Hartslag 150, cadans 80-90. Gaat mooi zo. 

Dan begint ‘het bos’. Het bos is zwaar. Ik blijf in de juiste cadans. Hartslag loopt op. Geniet van de omgeving. In mijn hoofd vormt zich het verhaal om dit met anderen te delen. Dat leidt af van de pijn in mijn bovenbenen. Ook sommetjes en getallen om niet aan de pijn te denken. Het valt me op: 18<= (Stijgingspercentage + Snelheid) <= 20. Kilometers lang wint het stijgingspercentage en daalt de snelheid onder de 10 km/h. Hartslag loopt op. Cadans zakt ruim onder de 80. Lichter schakelen kan niet meer. De weg slingert ‘lieflijk’ door het bos. De weg geeft geen krimp.

Valt eigenlijk wel mee met de vliegen en muggen waar altijd over geschreven wordt. Paar kilometer later. Schudden met het hoofd. Weg met die vliegen. Het kriebelt. Of steken ze nou? Sla ze weg. Een slag in de lucht. Een klap tegen mijn been. Auw, dat was die schaafwond van eergisteren. Een hele zwerm vliegt mee. 9 Km/h houden ze wel bij ja. Even staan en aanzetten. Helpt niet. Negeren dan maar. Het is warm.

De eerste fietsers stappen af. Maar het is nog 14km! Ze hebben het zwaar. We hebben het zwaar. Soms groeten we. Soms zegt een grimas voldoende. Een enkele keer: bon jour! Bien sûr, c’est bon? Haha. Une petit fatigue. Ok. Fietsershumor. 
Veel fietsers op deze berg. Iedere paar 100 meter wel 1 of een plukje. Over 21 kilometer. Moeten er 50 zijn, misschien wel 100. Man. Vrouw. Dun. Dik. Jong. Oud. Geschoren glimmende benen, gesoigneerde mannen. Haar op de benen. Amateurs. Ieder op eigen tempo. Kanjers, stuk voor stuk. 

Aanmoedigingen op de berg. Partners op scooters. Gezinnen in auto’s. Stoeltje er bij en pappa, mamma, zoon of dochter heeft een punt om naar uit te kijken. Mooi. Namen op de weg. Tijd genoeg om te lezen. Om de paar kilometer: ‘Jaap 50’. Ik begin me inderdaad steeds meer 50 te voelen.

Ik haal mannen in. Sommigen de hardlopers van voor het bos. Ben blij met m’n rustige start en goede indeling.

Chalet Reynard. Het bos ligt achter me. Hier begint de leegte. In de omgeving, maar ook in m’n hoofd. Heerlijk leeg eigenlijk. De top is zichtbaar. De lange haarspeldbochten er naar toe ook. Laatste 6 kilometer. 

Hartslag loopt op. 170. Adem gaat sneller.

Zinnen worden korter. Roofvogels op ooghoogte. Is hier leven dan? Alleen maar stenen.
Kaal gewaaid. Maanlandschap zeggen ze. Nooit op de maan
 geweest. Pijn in mijn bovenbenen. Inhalen. Dat leidt af. Het is warm. Het waait. Het zicht op de top geeft kracht. De steile stukken staand en de rest goed doortrappen. Snelheid zit er weer in. Daar staat mijn zeldzame naam op de weg. Ha, da’s toch gaaf. Even in de remmen knijpen. 

Foto maken en met nieuwe energie weer door.
 
Laatste kilometer. Oef, 10% en meer. Moet dat nou? 
Staan op die pedalen. Gaan! Boven komen. Yes. Gehaald! Ik voel me speciaal. Het is hier druk. Ik ben niet speciaal. Voel ik een brok in mijn keel? Doe normaal, het is maar een berg.
 
Tekst: Jaap-Willem Platschorre

[Klik hier voor meer foto's]



[Terug naar boven]
Financiën
De verwachte netto-bijdrage van ons team voor het project staat inmiddels op € 8.353 (vorige nieuwsbrief  € 8.253).
Acht huizen!  Dank voor uw bijdrage tot zover. 
 


Wilt u ook graag uw steentje bijdragen? Sponsor ons dan via: www.fietsvooreenhuis.nl/ktvisioncharitycycling

[Terug naar boven]

Team CharityCycling.nl wordt onder andere gesponsored door:
Hoofdsponsor

Gouden sponsors

           
 
Zilveren sponsors
             

     

        

[
Terug naar boven]